Sinterklaas en de kerstman

Misschien ben ik ouderwets. Misschien behoudend. Ik weet het niet. Ben wel blij met het steeds weer terugkeren van de jaarlijkse rituelen. Nee, wij hebben nog geen kerstboom staan, maar ik verheug mij er wel op! En dat terwijl ik nageniet van een heerlijk avondje, dat weer is gekomen. Op 5 december waren we weer samen als familie. We hebben een jaar overzien, dat best heftig was. Mij viel op met een open hart, met humor, met hoop; we leken net mensen. 😉le maitre smokers

Op weg naar het lichtfeest ga ik als we de 24e ons jaarlijks schaatsfestijn houden ook een winterbbq doen. Onze Le Maître (bbqkast van Nederlandse makelij) zal en grillen en roken tegelijkertijd.

kastanjes op place du capitole in toulouseVerder mik ik op geroosterde kastanjes, zoals ik ze altijd tegenkwam in mijn favoriete woonplaats Toulouse in Frankrijk op Place du Capitole, hartje winter.

Waar ik het meest benieuwd naar ben is of er dan misschien wel al mooie groenten uit de buurt bij zijn. Wij gaan meedoen met “het Achterhoekpakket”, maar daarover vertelt Oma Gort je meer…

Veel licht toegewenst,

Jullie aller Efraïm

Variatie op boerenmeisjes… met Zutphense Mispelblom

variant boerenmeisjes met mispelblomHet is alweer een tijdje terug dat ik de pen ter hand nam om iets te delen in onze familie Gort. Als nestor in mijn dynamische familie blijf ik toch nog veel aan dek, op de werkvloer. Dat houdt mij bij de les. Toch vraagt deze tijd, deze stille tijd die zich aandient, om een terugtrekkende beweging, om introspectie. Ik kijk daar naar uit.

Vandaag begon ik iets wat fijn gaat zijn in de winter. In stoel bij de haard zie ik mezelf en Oma Gort al zitten met een glaasje brandewijn. Het wordt een variatie op boerenmeisjes. Natuurlijk abrikozen die nu liggen te weken, maar ook met wat fijne kruiden en specerijen. Ik koos er dit keer voor om als toevoeging tijm, steranijs, wat gekneusde jeneverbesjes, limoenschil en wat eigengemaakte vijgenchutney te nemen.

Ik ben benieuwd naar de Mispelblom, Zutphense brandewijn die er over een paar dagen bijgaat. Altijd blij om te experimenteren!

uw aller Efraim

Wijsheid

Goedemorgen, levensgenieters

Het is weer een stralende dag en een belangrijke wijsheid dringt zich op. Een zeer sterke herinnering en fantastisch motto. Toen ik nog een kleine jonge Efraïm was, werd ons huis ons thuis geleid door een sterke prachtige vrouw, die tomeloos haar ziel en zaligheid verbond aan haar kroost en echtgenoot. Wij vonden dat normaal. We wisten niet beter. Menigmaal als we uit bed werden getrommeld, volgde er een prachtige oneliner als het ging om volgorde, om wat eerst en wat daarna.

Eerst alles wat groeit en bloeit.

Daarmee gaf ze aan dat ze in het begin van de dag voor haar kinderen zorgde; eten geven, knuffelen, ons meegaf wat we nodig hadden en er op toezag dat wij onze taakjes deden, kortom alles op maat, op onze leeftijd en het seizoen afgestemd. Daarna waren de dieren (inclusief mijn beestachtige 😉 vader) aan de beurt, en dan waren het de planten in huis die aandacht kregen.

Eerst alles wat groeit en bloeit! Een mooi devies dat ook nu weer door ons huis klinkt en waarmee ik soms een puber stoor die in een klein plat plankje kruipt, dat geluiden maakt en graag commandeert. Tja. Dit blijft.

Jullie aller Efraïm

Blootvoets

Wat een heerlijke dag ligt er weer voor ons. Aan onze voeten!
Daar gaat dit stukje over. Ben net terug van een wandeling op blote voeten.
In het weekend mag ik de honden uit laten. Moeder en zoblotevoetenon. Hij is nog jong en onbezonnen, zij wat rustiger maar wel nog steeds eigengereid.
De zon schijnt, het is nog frisjes maar de natuur nodigt mij uit om blootsvoets te gaan dus. Het is voor het eerst dit jaar dat ik dit weer doe.
Eerst voel ik alle kleine steentjes en takjes op mijn pad. Ga dus behoedzaam en voorzichtig. Kom na het korte stukje asfalt op het zandpad en daarna in het bedauwde gras. Als ik thuis kom merk ik ineens dat ik anders ben gaan lopen, mijn voeten voelen vol, ik voel moeder aarde en glimlach

Jullie aller Efraïm

Left-overs

keteltjeLieve medegastronomen en levensgenieters,

Hè hè, gelukkig kunnen we weer een beetje onze draai vinden in huis; onze keuken wordt langzaamaan weer geïnstalleerd en we mogen weer. De beoogde aanrechtbladen moeten nog besteld, de kastjes zijn nog niet bedeurd, de afzuigkap hangt nog niet,  maar voor de rest….

Nu we weer koken, wil ik es een fijn moment aanroeren. Het openen van de koelkast als we nog geen idee hebben. Kijk eens rond wat er is. Wat zijn de “left-overs”? Wat ligt er nog aan groenten in de bak? Vaak kom ik uit op een soep, bijvoorbeeld. Laatst had ik een restant zuurkool/aardappel schotel, wat bruine bonen,  wat verse bleekselder. Met een beetje groentebouillon werd dit gemixt de basis voor een heerlijk soepje. Wat heerlijke kruiden (garam masala) erbij, wat gefruite uitjes en heel knoflookje, gesneden verse koriander en natuurlijk dankbare eters met kommen en lepels. Klaar

Ontheemd

keuken_efraimIk val maar direct met de deur in huis. Letterlijk zelfs. Wij verbouwen.
Dit heeft grote gevolgen voor mij. Want als je aan onze keuken komt, dan kom je aan mij! Uiteindelijk gaat het allemaal veel beter worden, maar nu is het zeer interessant om te merken hoe belangrijk de keuken is in ons huishouden.
Ontruimd, afgebroken en verwijderd is er nu een gapend gat, dat weer gevuld mag worden.
En nu voelen we ons dus een beetje ontheemd, want die centrale plek is er niet.
Dit werkt door op ons familie-samenzijn. Gelukkig realiseren we ons dit. Waar zouden we toch zijn zonder onze culinaire werkplaats?

Uw aller Efraïm

Ik kook dus ik ben

efraimIk kook, dus ik ben. Groot plezier en genoegen beleef ik aan de vele uren, die ik doorbreng in onze keuken. Geef me de tijd en ik zet je een goeie maaltijd voor. Standaard kook ik ietwat teveel, want je weet nooit wie er onverwacht aanschuift. Mijn dag is helemaal goed als dat daadwerkelijk gebeurt. En gerechten veranderen mee met de dag. Verspilling, daar doe ik niet aan. Interessant is het om te ervaren wat er kan gebeuren met voeding.

Al jong was ik geboeid door wat een kok kan doen. Dit gaat verder dan stoffelijke voeding neerzetten. Mijn moeder was een expert in “slowfood” , avant la lettre dus. Uren kon zij doorbrengen in de keuken alvorens er een prachtige maaltijd op tafel verscheen, mijn vader verrukkend en ons allen in een staat brengend van grote tevredenheid. Wij kinderen leerden dat je de tijd nam voor dit samenzijn. Pratend, discussiërend, zwijgend, kortom genietend.