Erwtensoep

Brrr… Winter is er weer! Gisteravond heb ik de spliterwten in de week gezet, en vanmorgen ben ik begonnen met de erwtensoep. Voor ons grote gezin maak ik natuurlijk een enorme pan. Gelukkig hebben we een aantal prachtige 10 liter pannen voor soep!

Dit gebruik ik ervoor:
* 5 liter water
* 1 kilo (groene) spliterwten
* 1 grote knolselderij
* 3 prei
* 4 grote uien
* naar wens: aardappels en winterpeen

Zoals gezegd week ik de spliterwten een nachtje, en spoel ze daarna goed schoon om daarna op te zetten, aan de kook te brengen (altijd met een stukje kombu) en dan zachtjes te laten doorkoken.
Ik zet ze niet in een keer met al het water op, maar voeg steeds beetjes toe, zodat de erwten sneller tot prut worden, en er een brei ontstaat, zonder dat deze gaat plakken aan de bodem van de pan. Op een gegeven moment voeg ik nog wel wat bouillon toe.

Ondertussen snij ik de overige groenten in kleine stukjes en bak ze in een beetje roomboter met olijfolie net een beetje krokant met wat kruidenzout. Omdat we allemaal van stevige soep houden met waarin je de structuur van de groenten proeft, voeg ik ze niet meteen toe, maar pas de laatste tijd. De kombu vist Efraim eruit op het laatst, en snoept het op als hij zijn geheime ingrediënt toevoegt: laurierblad.

De soep moet minimaal 2 uur koken, dus ruikt het de hele dag heerlijk in de keuken. Iedereen die binnenkomt raadt vrijwel meteen dat we erwtensoep eten.

Als het bijna etenstijd is, voeg ik voor de liefhebbers toch nog wat (bio)rookworsten toe. De soep blijft vegetarisch, maar toch… Efraim krijgt z’n roggebroodjes met spek erbij.

Tijd voor glühwein

De Achterhoek lijkt een beetje op Tirol vandaag, en Efraim en ik hebben een prachtige sneeuwpop gemaakt, nou ja, pop… Het is een heuse Maria geworden, met omslagdoek en kaarsjes. Om samen in de sneeuw te spelen ben je nooit te oud 😉

Maar goed, langzaam werden we toch koud en om ons Tirol gevoel van heel lang geleden te laten herleven, maak ik thuis glühwein. Er staat nog een fles in de kelder, maar met alleen opwarmen kom je er niet. Dit doe ik er altijd in:

  • 1 fles bio glühwein, of “gewone” rode wijn
  • kaneel
  • vleugje nootmuskaat
  • kruidnagel
  • klein beetje oersuiker
  • vleugje vanille (van een stokje of extract)
  • 1 sinaasappel in schijfjes

Giet de wijn in een pannetje en voeg al roerend de specerijen en de sinaasappel schijfjes er door. Bewaar wel twee schijfjes voor op de rand van het glas

Bij gebrek aan een sinaasappel, heb ik deze keer mandarijntjes gebruikt. En Efraim? Hij kwam in vol ornaat (lees in heuse lederhose (en ik bespaar jullie allemaal een foto hiervan)) de keuken in om met mij te proosten!

Tafel dekken met zorg

Vorige week in de herfstvakantie kookte een van een kleinkinderen samen met haar vriendinnen een maaltijd voor ons allen. Het was een lawaai van jewelste, mede door het geruis van hun muziek vanaf mobieltjes en puberend meezingen. Kortom, gezellige boel.

Het kooktrio moest wel even geholpen worden met een focus, maar uiteindelijk kon de tafel gedekt worden. De borden werden lukraak op tafel gezet en het bestek eromheen geslingerd. Toen greep mijn kleindochter in: “zo doen wij dat hier niet!” riep ze verontwaardigd uit naar haar vriendinnen! “De borden horen netjes voor elke stoel geplaatst, de vorken links, en de messen rechts, met het snijvlak naar het bord gekeerd, en de lepel ernaast. Wij dekken de tafel met zorg…” Ik vulde aan dat zij met liefde een maaltijd aan het bereiden waren, en we straks gezellig met z’n allen deze gaan nuttigen, dus dat het alleen maar logisch is dat we ook met aandacht de tafel sfeervol dekken… Ik zag ze even denken waarna ze volmondig beaamden dat het inderdaad logisch is.

Soms kunnen we elkaar gewoon even helpen herinneren aan dingen die zo makkelijk zijn, en zoveel eigenlijk betekenen, maar die we soms lijken te vergeten

Altijd weer dat onkruid

schoonmaakazijnOp de mooie nazomer dagen geniet altijd nog van mijn tuin. Hoewel de bloemenzee ietwat minder is geworden, neemt de hoeveelheid onkruid tussen mijn paadje nooit af. Een goede manier om hier toch wat aan te doen is eigenlijk heel makkelijk: schoonmaakazijn!

Giet een royale hoeveelheid azijn in een emmer met water, voeg eventueel nog wat citroen toe en bezem je stoepje schoon. Als de zon erop schijnt dan zie je de grasjes en ander ongewenst groen vanzelf bruin verkleuren, en gaat het dood.

Soms moet je natuurlijk wel wat volhouden, ze zeggen niet voor niets “onkruid vergaat niet!”

Schoonmaken met klei?

Heel lang geleden ontmoette ik Efraim in Frankrijk. Hij woonde in een klein dorpje aan de middellandse zee. Het ging er allemaal gemoedelijk aan toe, en er werd hard gewerkt. Hij stelde me voor aan zijn moeder, een prachtvrouw die wist waar het leven over ging. Zij haalde me binnen in haar huis en begon vol geuren en kleuren te vertellen over haar leven als moeder in een ouderwets Frans gezellig dorp. Ze leerde me niet alleen koken, maar wist ook veel handige huishoudmiddeltjes, die volgens haar onontbeerlijk waren…

Ze nam me mee naar het buurdorp Sommières, en liet een prachtige plek zien waar heel bijzondere klei was. Verschillende vrouwen waren emmertjes aan het vullen. Die klei is heel goed om vlekken mee te verwijderen. Het moet goed droog zijn, en lekker fijn gemaakt, eventueel met een vijzel. Daarna kun je het gewoon op allerlei vieze vlekken strooien. Lang laten intrekken, soms wel een hele nacht, en daarna kun je het gewoon afborstelen.Het werkt vooral goed op de bekleding van banken of stoelen, of op vloerbedekking. Maar ook olie of wijnvlekken die gemorst zijn op houten vloeren. Hele hardnekkige vlekken moet je soms een paar keer met de klei zachtjes inwrijven. Zorg er wel eerst voor dat je de vlek zoveel mogelijk droogdept voordat je de klei er op strooit, anders wordt het modder.

Je begrijpt hoe verbaasd ik was toen Vicky me kwam vertellen dat deze klei nu een heus “product” geworden is, dat zij in haar assortiment heeft. Ze heeft het zelfs nu, als eerbetoon aan haar Oma in de aanbieding gedaan!

Lammetjespap

lammetjeEr is nagenoeg niets waar ik meer van geniet dat van dartelende lammetjes. De vreugde waarmee zij het leven vieren, zorgt ervoor dat ik ook weer wil vieren!

Mijn Oma maakte altijd bij de geboorte van het eerste lammetje heerlijke lammetjespap met ons. We mochten meehelpen om het meel zo goed mogelijk te zeven, zodat er helemaal geen vezeltjes meer overbleven, en de pap lekker zacht werd (vandaar de naam natuurlijk)!

We mengden de bloem al roerend met wat melk, steeds rustig en bedaard om klontjes te voorkomen. We kookten het mengsel een paar minuutjes en mochten er dan zelfs een scheutje honing in, dat maakte het helemaal feest.

Later kwam ik erachter dat de pap eigenlijk bijna elke dag gemaakt werd voor de hele kleintjes, die aan het leren waren om meer te gaan eten naast de borstvoeding, maar dat maakte me niets uit. Voor ons was die eerste lammetjespap bijzonder, een waar feest!

Ramen zemen

Het begint te kriebelen! Overal in de tuin zie ik sneeuwklokjes en krokussen, de lente komt. En daarmee krijg ik ook zin in de voorjaarsschoonmaak. De lentezon schijnt op mijn vieze ramen, dus ga ik daarmee beginnen.

Al die ruiteuinreinigers werken vast ook goed, maar ze zijn helemaal niet nodig. Ik zeem gewoon met water en uien! Meestal bewaar ik hiervoor de uienschillen. De ui zelf werkt ook, maar dat vind ik dan weer wat zonde. Met de zeem en water maak ik het allemaal schoon, en om te voorkomen dat de ramen opdrogen met strepen, veeg ik de boel droog met een oude krant. Het resultaat is is echt heerlijk. Nu kan ik lekker aan de keukentafel de tuin in kijken, en genieten van alles wat gaat ontluiken…

sneeuwklokjes

Efraim maakt seitan

Vanmorgen vroeg was onze keuken al in rep en roer. Efraim ging seitan maken. Deze lekkere vleesvervanger bestaat uit het tarwe eitwit (de gluten) dat overblijft nadat het meel steeds weer uitgespoeld wordt. Hij vroeg me zijn recept met jullie te delen, dus bij deze!seitan_1

  • maak een bouillon van wat er is, bijv. wortel, ui, prei, selderij, samen met kombu en tamari of shoyu
  • neem gebuild tarwemeel (tarwefijnmeel 70% van De Nieuwe Band). Dit meel is door de buil (gezeefd), waaseitan_2rdoor het niet meer 100% volkoren is.
  • kneed een deeg van het meel en water tot een dikke bolseitan_3
  • was de deegbol 3 keer uit in een in een grote kom
  • gooi het spoelwater niet weg, maar doe het in de badkuipseitan_4
  • wat je in je handen overhoudt is een soort spons van gluten
  • maak nog 3 of 4 van deze deegbollen en kook ze heel zachtjes, minimaal een uur in de bouillon
  • kook wat glazen potten uit, vul ze met de gloeiend hete seitan (in plakjes gesneden) met bouillon, en zet ze ondersteboven neer. Je kunt de seitan goed bewaren, maar snel lekker opeten is natuurlijk ook goed!seitan_6

Dank je wel Efraim!

 

 

Potten en pannen

Zucht… Kerst en Oud&Nieuw zijn prachtige tijden, waarin we altijd veel van elkaar genieten. Er wordt eindeloos getoept, we hebben gesjoeld, en natuurlijk heerlijk gegeten. Efraim heeft zijn draai helemaal gevonden in de nieuwe keuken, waar we iedereen aan tafel kunnen horen en zien, terwijl we de maaltijden staan te bereiden, maar…

Dan is het Nieuwjaar, een tijd om terug naar de basis te gaan, en alles binnen eens goed te reinigen. Natuurlijk geldt dat voor je lijf, maar ook voor de potten en pannen die het zwaar te verduren hebben gehad.pottenenpannen

Wist je dat je aangebrande pannen het best met een klein beetje waspoeder kunt laten weken, of, als het heel erg aangebrand is, op een klein vuurtje zetten, en het daarna schoonmaken. Dit voorkomt krassen in onze mooie gietijzeren pannen!

De aardewerkschalen kunnen het best regelmatig in een badje gezet worden, want dan voorkom je scheuren. Zet ze ook nooit op het vuur zonder dat ze eerst natgemaakt zijn, want dat is vragen om moeilijkheden.

Ons zilveren bestek berg ik weer op in de la, het poetsen ervan bewaar ik voor een volgende keer!

Kaarsvet

Ik gkaarseniet altijd van de donkere dagen voor Kerstmis. Eigenlijk begint dat al met Sint Maarten als de grote lichttijd begint, die duurt tot 2 februari, met Maria Lichtmis. De kaarsjes mogen weer volop branden!

Toch is het om een of andere reden zo dat als de kandelaars tevoorschijn gehaald worden, ze altijd onder de restjes kaarsvet zitten. Ook een aantal tafelkleden is wel gewassen, maar er zitten toch nog restjes kaarsvet op. Gelukkig beginnen we deze tijd vol goede moed, en kunnen het ongewenste vet makkelijk verwijderen. De kandelaars worden gewoon onder stomend heet water gehouden, en het kaarsvet smelt als sneeuw voor de zon. De restjes kaarsvet op het tafellinnen verwijder ik met wc-papier en het strijkijzer. De hitte smelt het vet, waardoor het zo in het wc-papier trekt!

Zo kunnen we weer met sfeer deze lichttijd ingaan! Heerlijk genieten met de geur van bijenwas