Blootvoets

Wat een heerlijke dag ligt er weer voor ons. Aan onze voeten!
Daar gaat dit stukje over. Ben net terug van een wandeling op blote voeten.
In het weekend mag ik de honden uit laten. Moeder en zoblotevoetenon. Hij is nog jong en onbezonnen, zij wat rustiger maar wel nog steeds eigengereid.
De zon schijnt, het is nog frisjes maar de natuur nodigt mij uit om blootsvoets te gaan dus. Het is voor het eerst dit jaar dat ik dit weer doe.
Eerst voel ik alle kleine steentjes en takjes op mijn pad. Ga dus behoedzaam en voorzichtig. Kom na het korte stukje asfalt op het zandpad en daarna in het bedauwde gras. Als ik thuis kom merk ik ineens dat ik anders ben gaan lopen, mijn voeten voelen vol, ik voel moeder aarde en glimlach

Jullie aller Efraïm

Ik kook dus ik ben

efraimIk kook, dus ik ben. Groot plezier en genoegen beleef ik aan de vele uren, die ik doorbreng in onze keuken. Geef me de tijd en ik zet je een goeie maaltijd voor. Standaard kook ik ietwat teveel, want je weet nooit wie er onverwacht aanschuift. Mijn dag is helemaal goed als dat daadwerkelijk gebeurt. En gerechten veranderen mee met de dag. Verspilling, daar doe ik niet aan. Interessant is het om te ervaren wat er kan gebeuren met voeding.

Al jong was ik geboeid door wat een kok kan doen. Dit gaat verder dan stoffelijke voeding neerzetten. Mijn moeder was een expert in “slowfood” , avant la lettre dus. Uren kon zij doorbrengen in de keuken alvorens er een prachtige maaltijd op tafel verscheen, mijn vader verrukkend en ons allen in een staat brengend van grote tevredenheid. Wij kinderen leerden dat je de tijd nam voor dit samenzijn. Pratend, discussiërend, zwijgend, kortom genietend.